Interview met Piet van der Plas


Introductie

Piet woont sinds 1976 aan de Mandrill. Is getrouwd met Wilma en zij hebben twee zonen: Bart en Koen. In het verleden werkte Piet voor Interlance uitzendbureau. Dat bedrijf was hoofdsponsor van de VV Zaan 69 (toen spelend in de eredivisie). Ongetwijfeld heeft hij toen al kennis gemaakt met de volleybalsport. Na een autodidactische omscholing is Piet in de inbraakpreventie gekomen en tot heden runt hij A.V.I.P. ( Adviesbureau voor Inbraakpreventie) te Wognum. Het logo staat op het rad van avontuur en draait door zijn technische kennis nog volop voor de diverse gebruikers! Wilma deelde de werkzame dagen voor Albert Heijn in en Bart runt met compagnon een deel van de Hoornse horeca, terwijl Koen sommelier (zoek het woord op in het woordenboek) is van een sterrenrestaurant in Zeeland.

Inmiddels is Piet 67 jaar en wij hebben (zeer gezellig) over het verleden gesproken. Piet was lid van onze vereniging van: 01-03-1977 tot het einde van het seizoen 2013/2014. Na het vertrek van de toenmalige voorzitter Hans van Hoogdalem, heeft hij de functie van voorzitter op zich genomen van november 1988 tot en met november 2002. Piet was op zoek naar een sport om in Wognum te gaan doen en hoorde verhalen over het jaarlijkse volleybaltoernooi op Texel. Daar Piet naast sporten ook van gezelligheid houdt, dacht hij na om een paar trainingen bij de volleybalvereniging te gaan volgen om zo goed voorbereid mee te kunnen naar Texel. Na Texel heeft Piet besloten om lid te worden van onze vereniging. Hij is gestart in Heren 4 en mede door de trainingen van Klaas Scholten en Jan de Roos heeft hij zich ontwikkeld tot een verrassende linkshandige aanvaller, die jaren lang in Heren 1 heeft gespeeld.

Interview

vraag antwoord
1 Wat was je kenmerk als voorzitter? Ik hield de grote reële lijnen in de gaten en wilde geen individualisme. Voorbeeld hiervan is: Heren 1 kon promoveren naar de 3de divisie. De consequentie was meer trainen, dus meer trainingskosten, meer zaalhuur, levering lijnrechters, hogere bondskosten. In mijn visie dienden de teamspelers daar iets tegenover te stellen. Begeleiden van lagere teams, wedstrijden fluiten voor de vereniging en inkomsten verwerven. Uiteindelijk ging het hele verhaal niet door, omdat ze de P/D-wedstrijd verloren.
2 Wat vond je toen van de volleybalbond? In die tijd vond ik het kostenverhogend en niet faciliterend.
3 Waarbij was je vooral actief binnen de vereniging? Het organiseren van toernooien, zoals het Jumbo-, Straten- en Bedrijvenvolleybaltoernooi. Maar ook een speciaal evenement, zoals de clinic van het dames-eredivisieteam van 'Schipper Kozijnen/Martinus' op 1 oktober 2002. De inkomsten die met de toernooien binnenkwamen, waren voor de kas van de vereniging, zodat alle leden hiervan konden profiteren.
4 Werd er vaak vergaderd in die tijd? Dat was toen niet zo vaak nodig, want vele zaken werden in de wandelgangen besproken en opgelost. Wat dat betreft ben ik een praktische zakenman.
5 Wat waren je hoogtepunten in je volleybalcarrière? Texeltoernooien, Assenede (België) en Spaarnwoude. Deelname was belangrijker dan winnen.
6 Wat voor hobby’s had je naast je voorzitterschap? Mijn werk was mijn hobby, maar daarnaast af en toe op vakantie naar Spanje en zeilen, wat ik ook met mijn volleybalteam gedaan heb.
7 Wat is het verschil tussen het heden en het verleden? De zaken werden vroeger soepeler en minder formeel geregeld. Wellicht heeft dit te maken met de betrokkenheid bij de vereniging en de tijdsdruk.

Toen Piet stopte met het voorzitterschap heeft hij deze job niet gemist. “Doordat teamgenoten steeds minder inzet toonden, demotiveerde dit mij ook om nog actief de volleybalsport te blijven beoefenen. Toch blijf ik betrokken bij de vereniging en volg het wel en wee van de vereniging.”

Piet en Wilma nogmaals bedankt voor jullie inzet voor onze vereniging en dit interview



Piet van Zoonen