Interview met Willem Overvoom


Introductie

Wellicht vraagt u zich af waarom speciaal met deze persoon? Het antwoord is: het is een man die met zijn rechterbeen in het verleden staat en met zijn linker net uit het heden getreden is.

Willem is geboren op 20 maart 1965 in café Het Wapen van Wognum; het gebouw waar momenteel de Stichting Katholiek Onderwijs West-Friesland gehuisvest is. Hij heeft dus van nature iets met het café. Zijn beroep is actuaris ofwel verzekeringsdeskundige. Dit houdt in dat hij zich bezig houdt met het doorrekenen en evalueren van risico's. Door die kennis kan de verzekeringsmaatschappij geld verdienen.

Zijn hobby’s: wandelen, fietsen, tennis en het lezen van thrillers.

Interview/vraaggesprek

In de 4e klas van de lagere school maakte Willem kennis met de volleybalsport. Op posters en in de Walhalla werd bekend gemaakt dat de volleybalvereniging minivolleybal introduceerde in Wognum. Willem besloot lid te worden. Onder leiding van Jan Steltenpool, Hans Breeuwsma en later Agaath van Hoogdalem werd in de gymzaal met een grote volleybal getraind. Willem: De training was op zaterdagmorgen en het gebeurde nog wel eens dat de sleutel van de gymzaal moest worden opgehaald bij Nico Karsten, de conciërge. Jan Steltenpool had vrijdagavond namelijk ook verplichtingen in het jeugdhonk, 'Het Boenluif', en was nog wat nachtrust aan het inhalen op de vroege zaterdagmorgen!

De competitie werd in toernooivorm gespeeld. Dat betekende dus meerdere wedstrijden achter elkaar spelen. Vroeger gingen wij naar alle wedstrijden op de fiets. Elk jaar werden er uitstapjes door de vereniging georganiseerd, zoals naar het dolfinarium en de Schoorlse bossen. Het volleybalnet hing op ongeveer 2,18 meter hoogte op een verkleind speelveld. Men kende geen niveau's, zoals nu en er stonden zes man in een team. De doorstroom naar de aspirant-junioren was vanaf 14 jaar en dan werd er op een groter veld gespeeld. Ik kreeg daar de functie van spelverdeler. Nogal logisch, want ik kon zonder te bukken onder het net door lopen. Daarna stroomde ik door naar de senioren. Daar heb ik gespeeld in heren 1 en 2 als spelverdeler. Met heren 2 heb ik in de regioklasse gespeeld. Dat hebben we geweten: we werden er behoorlijk uitgemept.

Willem kende een onderbreking in zijn volleybalcarrière van zijn 20e tot zijn 24e jaar en volgde een studie levensmiddelentechnologie.

De bestuursfuncties die Willem heeft gehad binnen de vereniging waren voorzitter Technische Commissie en penningmeester. Ik was een strenge penningmeester want in die tijd liep het ledental terug, terwijl de uitgaven doorliepen. De liquide middelen raakten zelfs op. Verder heb ik veel samengewerkt met Piet van der Plas onder andere in de organisatie van het Straten- en Bedrijvenvolleybaltoernooi.

Voor het onderlinge eindejaarstoernooi werden er oliebollen gebakken in sporthal 't Span. Voor het mengen van het deeg gebruikten we de boormachine van de betonmenger van Piet van der Plas. Eens hadden we schorten aan met de opdruk van een levensecht mooi bloot lijf. Jan Vriend, toen nog de beheerder van 't Span, rolde bijna van de trap bij het aanzien!

Ook ging Willem elk jaar mee naar Texel. Daar vermaakte hij zijn metgezellen met liederen zoals het Batavierenlied en De Tango, met als begintekst 'De nacht was lang en het gras was kort'. Willem: Uiteraard kostte het uitgaan mij veel energie, maar dat loste ik op na afloop van het feest bij voorkeur op, door het eten van een gebraden halve kip. Willem was 's nachts erg actief op Texel tot ergernis van de overige leden, omdat hij druk was met het omzagen van bomen, zodat niemand een oog dicht deed. De rest van de verhalen en avonturen laten we achter op Texel.

Willem is op 51 jarige leeftijd gestopt met de volleybal. Ik kreeg teveel fysieke ongemakken. Ook het verre reizen naar de uitwedstrijden braken hem een beetje op. Tennis is de vervangende sport geworden.



Piet van Zoonen